Theorie en praktijk gaan samen

Vaak denken mensen dat meditatie zich beperkt tot het urenlang op een kussentje zitten, maar dat is een grote vergissing. Het is een gebrek aan kennis omtrent de Dhamma. Daarnaast wijzen sommige leraren die meditatielessen geven, hun leerlingen er niet of niet nadrukkelijk genoeg op dat meditatie veel meer omvat. En nog erger, er zijn leraren/stromingen die hun leerlingen afraden om de Dhamma te leren… Dit getuigt duidelijk van onwetendheid en disrespect voor onze Leraar. Deze twee, onwetendheid en disrespect, gaan altijd samen, zoals ook respect en begrip samengaan. Vanuit een diep mededogen heeft de Boeddha 45 jaren lang aan de mensen de Dhamma onderwezen zodat zij een einde kunnen maken aan lijden.

Het is haast ongelooflijk, maar er gebeuren heel vreemde dingen, ook binnen het 'boeddhisme'. Daarom heeft de Boeddha altijd gewaarschuwd om niet alles wat mensen je vertellen blindelings aan te nemen. Wees altijd waakzaam, kritisch en onderzoekend van geest!

Het leren of bestuderen van de Dhamma wordt vaak niet als 'de praktische beoefening' gezien. Maar vergis je niet dat meditatie voor 'mentale ontwikkeling' staat. Het Pāḷi woord hiervoor is bhāvanā. De Dhamma belicht hoe dingen zijn en hoe dingen werken. Als je de Dhamma niet kent kun je de Dhamma ook niet in praktijk brengen (paṭipatti). Zo eenvoudig is het.

Door de Dhamma te leren (pariyatti) wordt de Dhamma in je leven geïntegreerd. Je leven wordt ermee verweven, doordrongen. Dan leer je in de sleur van het alledaags leven alle toestanden kennen zodat je met elke situatie kunt omgaan.

Zeg ik nu dat het 'zittend mediteren op een kussen' overbodig of niet belangrijk is? Nee, natuurlijk niet! Het vormt zelfs een basis om in de gang van het alledaagse leven sterker en stabieler te zijn.

De theorie, het leren van de Dhamma, het lezen van toespraken (sutta's) etc., zijn allemaal praktische zaken. Zo komt bijvoorbeeld het vierde fundament van de satipaṭṭhāna training neer op het bespiegelen van de Dhamma (dhammānupassanā). Ook dit is zowel een theoretische als een praktische oefening. Theorie en praktijk worden alleen als twee apart van elkaar bestaande zaken beschouwd wanneer iemand de samenhang niet ziet. Er is dan ook een groot verschil tussen de niet-geïnstrueerde wereldling en de geïnstrueerde edele discipel. Zie dhammānuvattī.

Het leren van de Dhamma (pariyatti) is één van de voorwaarden om in de stroom te treden (sotāpattiyaṅga). In het boeddhisme draait het allemaal om begrijpen.