Vóór de verlichting

Pubbevasambodha Sutta

Bevrediging, lijden en ontsnapping

Vóór mijn verlichting, monniken, toen ik nog slechts een Bodhisatta was en nog niet volledig verlicht, ontsprong deze gedachte in mij: 'Wat is bevrediging (assāda) in de wereld (loka), wat is het gevaar (ādīnava) in de wereld en wat is de ontsnapping (nissaraṇa) aan de wereld?'

En toen dacht ik: 'Hetgeen vreugde (sukha) en klein geluk (somanassamatta) in de wereld veroorzaakt, dat is de (schijnbare) bevrediging in de wereld. Dat de wereld vergankelijk (anicca) is, beladen met lijden (dukkha) en aan verandering (vipariṇāma) onderhevig is, dat is het gevaar (ādīnava) in de wereld. Het overwinnen, het laten varen van verlangen (chanda) en begeerte (rāgappahāna) naar de wereld, dat is de ontsnapping (nissaraṇa) aan de wereld.'

Verlichting alleen verklaard op basis van de dingen zien zoals ze zijn

Zolang ik de bevrediging als bevrediging, het gevaar als gevaar en de ontsnapping als ontsnapping aan de wereld niet rechtstreeks kende (nābbhaññāsi) zoals ze werkelijk zijn (yathābhūtaṁ), verklaarde ik nog niet, monniken, dat ik in deze wereld met zijn deva's, Māra en Brahma, in deze generatie met zijn asceten en brahmanen, zijn deva's en mensen (manussa), ontwaakt was tot de onvergelijkbare perfecte verlichting (anuttara sammāsambodhi).

Maar, monniken, toen ik inderdaad (khvāhaṁ) de bevrediging als (schijnbare) bevrediging, het gevaar als gevaar en de ontsnapping als ontsnapping met betrekking tot de wereld rechtstreeks kende (abbhaññāsi) zoals ze werkelijk zijn, toen verklaarde ik dat ik in deze wereld met zijn deva's, Māra en Brahma, in deze generatie met zijn asceten en brahmanen, zijn deva's en mensen, ontwaakt was tot de onvergelijkbare perfecte verlichting.

Het ontstaan van kennis en visie

En dus ontstond in mij de kennis en visie: 'Mijn bevrijding is onwrikbaar (akuppa cetovimutti). Dit is mijn laatste geboorte (jāti). Nu (dāni) is er geen (natthi) hernieuwd bestaan (punabbhava) meer.'