Uitspraak van de Pali woorden

De klinkers 'e' en 'o' zijn altijd lang, behalve wanneer zij gevolgd worden door een dubbele medeklinker zoals in ettha, otta.

Er is geen verschil tussen de uitspraak van de 'n' en de 'm'. De 'n' staat nooit op het eind, maar wordt altijd gevolgd met een te verenigen letter van de groep.

De tandletters 't' en 'm' die oorspronkelijk met een punt eronder worden weergegeven, worden uitgesproken op het tipje van de tong dat men tegen de boventanden plaatst. Deze letters worden in het Theravada Archief echter gewoon als de 't' en de 'm' weergegeven vanwege een betere compatibiliteit met het uitwisselen van bestanden. Ook wordt in het Pali (in het romeinschrift) gebruik gemaakt van horizontale streepjes boven de letters die langer uitgesproken worden. Ook deze karakters worden in het Theravada Archief niet gehandhaafd hetgeen een nadeel is omdat nu niet wordt aangegeven welke letters langer worden uitgesproken; maar omdat het de compatibiliteit (en het zoeken naar woorden) ten goede komt, heb ik ervoor gekozen om dergelijke speciale lettertypen niet te gebruiken.

De medeklinkers die met een 'h' zijn samengesteld zoals 'kh', 'gh', 'th' 'dh', 'bh', 'ph', worden uitgesproken met een h-klank die onmiddellijk volgt op elke medeklinker die vooraf gaat, zoals in blokhoofd, tuinhek etc.