Zinloze zelfkastijding in het reduceren van eten, is niets waard in vergelijking met hem die de Dhamma begrijpt.
070. Een dwaas kan eens per maand met de punt van een grassprietje zijn voedsel tot zich nemen, toch is hij geen zestiende deel waard van hem die de Dhamma kent.
mase mase kusaggena balo bhunjetha bhojanam na so sankhatadhammanam kalam agghati solasim
Een dwaas persoon neemt zich voor om de hoogste beloning van het spirituele leven te verwerven. Als een strenge asceet, eet hij slechts een hapje voedsel met het puntje van een grassprietje. Zo doet hij dat slechts eenmaal per maand. Toch is dit type misleidde asceet in het geheel niet dichter bij de bevrijding dan toen hij begon. Met dat alles, is hij zelfs niet een zestiende deel waard van een Arahat die het Ongeconditioneerde (Nibbana) heeft bereikt.